گزارش روند بازسازی حمام عمومی و تبدیل آن به سرای ورزش 2

روند بازسازی حمام عمومی و تبدیل آن به سرای ورزش دچار وقفه شد. 

 

       حمایت خوب روزهای آغاز این پروژه به دلایل مختلفی کند شد . از جمله این دلایل می توان به آغاز احداث حسینه‌ی روستا اشاره کرد. 

     روستای تاج آباد سفلی دو هزار نفر جمعیت دارد و در طی 10 سال با صرف هزینه‌ای بالغ بر یک میلیارد تومان مسجدی با زیربنای 1000 متر در دوطبقه احداث شد. به جز ارقامی جزیی - کمتر از بیست میلیون تومان - تمامی هزینه‌ی احداث را مردم روستا - ساکنین و مهاجرها - پرداختند. همزمان با کار بازسازی حمام عمومی هیات امنای مسجد، احداث حسینه را با متراژ 360 متر در چهار طبقه آغاز کردند. تا بهمن ماه 97 مبلغی در حدود 65 میلیون هزینه شده و بیش از 35 میلیون تومان هم موجودی دارند که با آغاز فصل کار پروژه ادامه خواهد یافت.

   مجموع مبالغی که برای سرای ورزش اهدا گردید نقدی و غیر نقدی در حدود 20 میلیون تومان بود. که در پست قبلی ریز آن گزارش شد.

  کار برداشتن دیوارهای داخلی شامل دوشهای زنانه و مردانه، دیوار کفش‌کن بخش مردانه، دیوار حدفاصل رخت‌کن و تن‌شوی مردانه، دیوار حدفاصل بخش زنانه و مردانه تکمیل شد. 

  - تقویت سقف که به خاطر بتن سنگین و وجود انبار آب بتنی بر روی سقف کاری ضروری بود . این کار را با نصب یک ستون آهنی دوبل و کشیدن یک پل دوبل تیرآهن 18 زیر سقف انجام دادیم. دو سر پل را نیز بر روی دیوارها استوار کردیم.

 -  دو چشمه سرویس بهداشتی و دوش حمام احداث و لوله‌کشی و سرامیک شد.

 -  عایق سقف به متراژ بیش از 200 متر به صورت امانی ( نسیه ) انجام شد.

 -  در و پنجره و نورگیرها ساخته و نصب شد.

 -  فضای تون حمام تسطیح و گچ‌کاری شد و بعد از 11 سال کتابخانه‌ی روستا صاحب مکان دایمی شد.

  -  بتن‌ریزی کف تکمیل شد.

  -  از آنجایی که کار رنگ‌آمیزی با نوسان قیمت‌ها دیگر در توان‌مان نیست و نهادی که آنرا تقبل کرد به‌کلی از او قطع امید کردیم، در حال حاضر به جای رنگ‌آمیزی دیوارها را سیمان سفید می‌کنیم.   

   کمک‌های جمع‌آوری شده:

  1 فهیم کوکبی ستایش                                 100 هزار تومان

 2 محمد یارمحمدی ( دایی)                             450 هزار تومان

 3 عبداله آرایشگر                                          50 هزار تومان

 4 خانم ستایش                                            15 هزار تومان

 5 آقای طاهری ( دوست علیرضا قنبری )            200 هزار تومان 

 6 حسین بصیری جمشید                               500 هزار تومان

 7 حسن دهقانی                                         200 تومان

 8 هادی عطایی آراسته                                 500 هزار تومان

 9 احمد زارعی ( حشمت)                              100 هزلر تومان 

 10 مهدی آزاد                                              50 هزار تومان

 11 مهدی دوشنبه‌ای ( ضایعاتی )                    50 هزار تومان

 12 همایون سهیلی شریعتی و برادران              1/000/000  تومان

13 محمد برزگر ( مامه خانه)                            200 هزار تومان

14 بشیر محمدی                                          400 هزار تومان

15 علیرضا محمودی                                       95 هزار تخفیف کرایه ماسه

16 مهران صانعی آرام                                    750 هزار تومان دستمزد عادل کاشی‌کار را پرداخت کرد

17 سجاد ستایش باقری                                 40 هزار تومان

مجموع کمکهای جمع‌آوری شده                      16/650/000 تومان

مچموع هزینه‌ها تا 15 بهمن 97                      16/561/000 تومان

امور در دست اقدام برای راه‌اندازی سرای ورزش

  1 - سیمان سفید نمای داخلی و سقف ( دستمزد و مصالح ) - 3/5 میلیون تومان -

  2 - گازرسانی و نصب لوازم گرمایش - 8/5 میلیون تومان تقریبی- 

  3 - پرداخت بدهی عایق بام ـ 5 میلیون تومان -

  4 - لوله‌کشی از چاه تا سرای ورزش، خرید پمپ آب و تسویه حساب ابزارآلات لوله‌کشی، سیمان و غیره قبلی - 3 میلیون تومان - 

 5 - رنگ نمای ساختمان - 5 میلیون تقریبی -

  روی هم رفته 25 میلیون تومان دیگر برای آماده‌سازی نیاز است.

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

گزارش روند بازسازی حمام عمومی و تبدیل آن به سرای ورزش ۱

بعد از توافق با هیات امنای مسجد و تعیین مهلت برای یافتن مکانی برای ورزش بچه‌های روستا سراغ حمام رفتیم. با جمعی از بچه‌های روستا به حمام عمومی رفته و برای تعمیر آن، تغییر فضای داخلی و نحوه‌ی تخریب به نحوی که اسکلت ساتمان آسیب نبیند مشورت کردیم. آقای سلیمانی مدیر ورزش و جوانان شهرستان کارشناسی را برای مشاوره به روستا آوردند و دکتر نادری فر معاون امور اجتماعی استاندار همدان هم از حمام بازدید کردند و راهنمایی لازم را ارایه کردند . به توصیه دکتر نادری فر به روستای خان آباد از توابع شهرستان کبودر‌آهنگ رفتیم. دهیار خان‌آباد سال 96 حمام روستا را به سرای ورزش تبدیل کرده بود. ساختمان حمام شبیه بود اسکلت، بخش زنانه مردانه، نحوه سقف و تون حمام شبیه بود . تفاوت در شکل ساختمان بود حمام خان آباد مربعی شکل بود و حمام تاج آباد مستطیلی. منبع آب حمام تاج آباد با بتون و آجر بر روی قسمت تون ساخته شده بود و این باعث می‌شد که تیغه‌های داخلی را نتوانیم دست بزنیم.

 

  از صبح 28 اردیبهشت 96 کار تعمیر را آغاز کردیم. سه نفر روز اول با یک پیکور را کار را آغاز کردند اما بسیار کند پیش می‌رفت. مهران از همدان سه پیکور اجاره کرد و دو روز بعد ۹ نفر دست بکار دیم. ظرف سه روز دیوار راه‌رو بخش مردانه، دیوار جداکننده‌ی بخش زنانه و مردانه و دوش‌های بخش زنانه تخریب شد و آوار آن به بیرون منتقل گردید. 

  در فاصله‌ی یک متر مانده به سقف دیوار مابین بخش رختکن و حمام مردانه دو تیرآهن 18 در دیوار کارسازی کردیم و چهار متر از دورا را برداشتیم تا برای دویدن ورزشکارها فضا ایجاد شود. 

  خانم ها عالیه، تومار و هاجر چای و آب را تهیه می‌کردند و ناصر هم زحمت تهیه‌ی قرنوت( وعده‌ی غذایی مابین صبحانه و نهار)  را می‌کشید به جز روز اول که غذا از بیرون تهیه کردم باقی روزها برای نهار به خانه خودمان می‌رفتیم.در پایان روز چهارم پیکورها را که به ازای هر روز مبلغ 50 هزار تومان اجاره‌شان را می‌دادیم به صاحب آن برگرداندبم. 

  سجاد و مهران تجهیزات لوله‌کشی آب و برق‌کشی را خریداری کردند و سجاد لوله‌کشی آب و فاضلاب سرویس بهداشتی و دوش‌ها را انجام داد.

در حال حاضر ماسه تهیه کرده‌ایم تا دیوارها و کف را صاف و لکه‌گیری کنیم تا برای رنگ کردن آماده شود.

  هزینه‌ها: 

 

300 هزار تومان                   خرید حلقه و کابل برای چاه پارک و چاه فاضلاب حمام

 60 هزار تومان                    نهار روز اول

 825/000 تومان                   دستمزد کارگرها                  

1/230/000 تومان                خرید وسایل برق‌کشی و اجاره‌ی پیکور

1/600/000 تومان                خرید دو شاخه تیرآهن 18

 

4/015/000                        مجموع هزینه ها

 

منابع مالی:

 

400/000 تومان                  علیرضا قنبری 

10/150/000 تومان             گروه خیریه آزایران ساکن در استرالیا 

1/000/000 تومان               احمد بصیری جمشید

100/000 تومان                  فیروز شاهرخی

100/000 تومان                  عسگر یارمحمدی

100/000 تومان                 محمود آرام

 

 

11/950/000 تومان           مجموع کمک‌های نقدی تا کنون

 

 

کمک‌های غیرنقدی.

 

1 - وسایل لازم را همسایه به ویژه خانواده‌ی آقای تیمور بهرامی تهیه کردند.

2 - مهران صانعی، فخرالدین صنایعی، محمود اصلانی، رامین باقری، رضا یاری، گودرز همت آسا، علی عطایی فیض تیمور بهرامی، در کار تخریب و انتقال آوار داوطلبانه کمک کردند.

3 - طالب کورشی همت 25 تن ماسه را با کامیونخودش هدیه کرد.

4 - محمد فرجی آبگرمکن مورد نیاز را تهیه می‌کند.

 در پایان گزارش نخست از دکتر محمود نکویی و دکتر محمد غلامرضا کاشی به نمایندگی از  گروه آزایران تشکر می‌کنم که از سالها پیش در کارهای کتابخانه، سوادآموزی بانوان مداوای کودکان و اکنون سرای ورزش یاور ما بودند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

برگزاری دوره آموزش کونگ فو در روستا

   آقای رنجبران مربی آموزش هنرهای رزمی با مراجعه به دفتر شورای روستا درخواست برگزاری کلاس آموزش کونگ فو به هنرآموزان روستا را ارایه دادند . ایشان در روستای گنده‌جین هم این دوره را آغاز کرده‌اند.

  از طریق کانال تلگرام روستا به اهالی گزارش این دوره را دادیم.

۵۰ نفر از بچه‌های دختر و پسر زیر 15 سال ثبت نام کردند. با هزینه: 10 هزار تومان بیمه ۳۰ هزار تومان شهریه‌ی ماهانه و 30 هزار تومان برای خرید لباس کونگ فو/

  بعد از مذاکره‌ی مفصل با اعضای هیات امنای مسجد ، ایشان با برگزاری دوره در مسجد کنار آمدند با شرط اینکه تداخل با برگزاری نماز و سایر مراسم‌ها نداشته باشد و نیز دختر و پسر جدا آموزش ببینند.

 اما بعد از یک هفته با مخالفت شدید مانع برگزاری دوره شدند به نحوی که درب مسجد را در ساعات برگزاری دوره قفل کردند.

اولیا هنر آموزان و مربی بیش از چهار بار جلسه گذاشتیم . فشار افراد مسن روستا بر هیات امنا باعث مخالفت شدید اعاضای هیات امنا می‌شد.

  دامنه اختلافات به حدی بالا گرفت که اولیا می‌گفتند افراد مسن که مانع ورزش جوانان در مسجد شده اند هم نباید برای انجام نماز به مسجد بیایند چون که ما راضی نیستیم و نمازشان قبول نمی‌شود.

  به اعضای هیات امنا و افراد مسن گفتم: فرض کنید در روستا بحران بدی اتفاق افتاده و قراره شما سامان‌دهی کنید چرا راه‌حل نمی‌دهید. در جواب می‌گفتند به شرطی می‌توانید در مسجد ورزش کنید که تابلو مسجد را به باگاه تغییر دهید.

  امام جمعه و رییس سازمان تبلیغات و رییس سازمان ورزش هم با ورزش جوانان در مسجد مخالفتی نداشتند و به برگزاری المپیاد ورزش مساجد اشاره داشتند.

 

   بعد از یک هفته تعطیلی دوره با وساطت رییس ورزش و جوانان شهرستان که شب ساعت 9 در بین اهالی حاضر شدند قرار شد مدت دو ماه دوره در مسجد برگزار شود و در این مدت اولیا حمام قدیمی روستا را تعمیر کرده و سازمان ورزش و جوانان آنرا تجهیز نموده تا به آنجا منتقل شود.

 

 

   حمام عمومی روستا ساختمانی مقاوم با متراژ ۲۰۰ متر مربع است که بیش از سی سال پیش توسط جهاد ساخته شده است.

  از دو بخش عمومی مجزا - زنانه مردانه - تشکیل شده و بایستی سکو‌ها و دوش‌ها برداشته شده، تیغه‌ها خارج شود و بعد از پاکسازی و زیبا سازی دیوارها برای لوله‌کشی برق و گاز و آب اقدام شود. که در مجموع فضای یکصد و بیست متر مربع مفید و سرویس بهداشتی دفتر به صورت کاربردی به دست خواهد آمد.

   در برآوردهای اولیه مبلغی بالغ بر سی میلیون تومان لازم است که با فراخوان از طریق تلگرام در خواست کمک کرده‌ایم.

  فردا با کمک اهالی قراره کار تخریب و تعمیر آغاز شود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

برگزاری جشن نوروز 97 در تاج آباد

امسال برای اولین بار جشن نوروز در تاج آباد برگزار شد.

سازمان میراث فرهنگی بخشی از هزینه ها را پرداخت کرد و شورای روستا کلیه‌ی هماهنگی ها را بر عهده گرفت. 

استقبال روستاوندان هم قابل تقدیر.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پايان قصه‌ي دهيار

 چنين كه پرده‌دار به تيغ مي‌زند همه را               كسي مقيم حريم حرم نخواهد ماند

  براي نخستين بار از ميان دهياران استان همدان بعد از پنج سال فعاليت در اين مسوليت مجددن مورد گزينش قرار گرفتم و بدون رد و بدل شدن حتي يك سوال رد صلاحيت شدم! كاملن مشخص بود كه نبايد رد و بدل شود! بلكه بايد رد صلاحيت شود. همين! گزينش وزارت كشور هم بدون اينكه مواردي كه سبب رد صلاحيت‌ام شده را به من ابلاغ كند احكام استانداري همدان را تاييد كرد.

   اكثريت شوراي روستا هم كه با رفتنم مخالف بود عنقريب است كه مورد محاكمه قرار بگيرد. بنابراين صلاح كار در اين بود كه دهيار جديد را معرفي كنند.

   اين رد صلاحيت حاصل اجماع كساني بود كه رعايت قوانين دهياري به مذاقشان خوش نمي‌آمد و يا اصولن براي بهره‌برداري از آب گل‌آلود و ايجاد موقعيت‌هاي پوشالي هنر ديگري ندارند !

   بنابراين دهيار جديد معرفي شد اما از آنجايي كه دهياري تاج‌آباد سفلي داراي درجه سه است - و حتي مي‌تواند درجه چهار باشد - دهيار معرفي شده به صورت تلويحي رد شد چون مدرك تحصيلي‌اش ديپلم است و براي دهياري روستاي ما مدرك - دست كم - فوق ديپلم نياز است.

    قصه‌ي دهياري من به پايان خود نزديك است اما حكايت مديريت روستاي‌مان همچنان باقي است.

آب آشامیدنی

    چهار سال است که شرکت آب و فاضلاب بهار در روستای ما مشغول پروژه‌ی آبرسانی است و سال گذشته نیز کار شبکه گذاری را انجام داد. در طول اين چهار سال بيش از 500ميليون تومان هزينه شده است. يك قنات در ضلع جنوب‌شرقي روستا، يك چشمه در ضلع شرقي روستا، قنات "كوره‌بلاغ" كه سال 1360 حفر شده است ، چاه آبي كه در اراضي پايين دست روستا حفر شد - و به علت نزديك بودن به رودخانه‌اي كه حامل آب فاضلاب روستا  بود رها شد - و چاه آبي كه در منطقه‌ي مناسب حفر گرديده و به آب خوبي هم رسيده است. به جز چاه اخير لوله‌گذاري و انتقال آب تا روستا انجام گرفته و تنها احداث منبع آب مي‌تواند كار را تمام كند.و  از سويي شبكه‌گذاري كل روستا كه سال 1388 انجام گرفت روي‌هم رفته صرف اين هزينه را در برداشت اما  اين پروژه به بهره‌برداري نرسيده است و امسال پروژه بكلي متوقف شده است!
   به دليل آنكه هزینه‌ی خرید انشعاب آب شرب با لوازم آنرا سال گذشته ۹۸۵۰۰ تومان و امسال ۱۴۸۵۰۰ تومان اعلام کرد. سال گذشته به خاطر تنگدستی اهالی. خشکسالی و برخی موانع دیگر کسی تمایلی به خرید کنتور نشان نداد و امسال نیز به خاطر گران شدن آن و تنگ‌دست‌تر شدن! اهالي دیگر امیدی به خرید انشعاب نمی رود. حالا در نظر داشته باشید با این وضعیت که شرکت آبفار امسال دست از کار برداشته و تمامی آن سرمایه گذاری پانصد میلیون تومانی که انجام داده ظرف دو سال تباه شود.

    به معاون طرح و توسعه‌ی شرکت آبفار استان گفتم پانصد میلیون تومان هزینه کرده اید برای اینکه این مردم فقیر بتوانند انشعاب بخرند یک تخفیف بدهید تا هم برنامه مدیریت آب پیش برود و هم از این کابوس از بین رفتن این سرمایه گذاری رها شویم.

اما مگه گوش کسی به این حرفها بدهکاره؟!

صداقت من به چه دردم خورد؟

صداقت من به چه دردم خورد؟

وقتي مطلب" شعور يك كرم كدو به چه دردش مي‌خورد؟" در وبلاگ دكتر ناصر كرمي منتشر شد حض وافري از قلم زيبا و طنز فاخر و انتقاد سالم به خواننده دست مي‌داد و وقتي مطلب" شعور من به چه دردم خورد؟" در روزنامه‌نگار آزاد به قلم آقاي عبداللطيف عبادي درج شد، برآن شدم  تا اين مطلب را بنويسم.

  اگر از آن دو بزرگ نام آمد هم به خاطر تبرك! اين نوشته بود و هم به دليل لذتي كه از خواندن آن دو مطلب برده بودم و گرنه:

" ميان ماه من تا ماه گردون     تفاوت از زمين تا آسمان است"

    زماني كه در دهياري روستاي‌امان مشغول كار شدم از اين مي‌ترسيدم كه نتوانم درست و درمان دهياري را بچرخانم.  به هر حال هيچ سابقه‌ي كاري به جز كار در كوره‌ي آجرپزي نداشتم. ديپلم را كه گرفتم رفتم خدمت سربازي. بعد از سربازي در كوره‌ها‌ي آجرپزي‌ حومه‌ي شرق تهران مشغول كار شدم. سال1379 سال دوم كار در آن منطقه – كه پنج هزار نفر جمعيت كارگري‌اش بود –  براي انتخابات شوراي اسلامي كار كانديد شدم. "حاج حسين . ص" بعد از سومين جلسه‌ي سخنراني‌ام با عصبانيت تمام به من گفت: ببين بچه پول خون‌ات 16 ميليون تومان است پس مواظب حرف زدن‌ات باش! . من هم از اون دسته از آدم‌هايي هستم كه كل عمر‌ام كله‌ام بوي قرمه‌سبزي داده و هيچ‌وقت هم درست نمي‌شوم و مملو از حس شهادت طلبي و عمليات انتحاري! گفتم: حاجي! اگر بابام بداند منو به خاطر حقوق كارگري سربه‌نيست مي‌كنند؛ از همين امشب مراسم شيريني خورانش به راه خاهد بود. شايد هم اينرا گفتم كه طرف حساب كار دست‌اش بياد اما از اين حرف‌ام هر چيزي مي‌شد استنباط كرد الا سياست پيشگي و آينده نگري! به هر حال كانديداتوري آدم‌هاي بي‌هراس و به قول معرف" انقلابي‌"اي مثل من كه مي‌تواند احساسات كارگران را نيز با خود همراه كند با استقبال عجيبي همراه شد تا جايي كه كوره‌داران را مجبور كرد تا انتخابات را لغو كنند.

     سال 80 بساط انتخابات شوراي اسلامي كار دوباره راه افتاد و باز هم كانديد شدم. "حاج ناصر .ن " يكي از كوره داران تازه به دوران رسيده كه مديريت 5 كوره در منطقه‌ي محمود‌آباد و خاتون‌آباد و شمس آباد را بر عهده داشت؛ به من گفت: صدهزار بگير و از كانديداتوري انصراف بده. گفتم: حاضر نيستم سر حقوق كارگري‌ام معامله كنم؟

به قول لطيف: امثال مرا به جاي بازداشتگاه بايد در دارالمجانين! برده و بستري مي‌كردند.

حاج‌ناصر با لهجه‌ي غليظ‌‌اش گفت: يك چك سفيد‌امضا بهت مي‌دم؛ اگر توانستي راي بياوري برو خوردش كن!

    همه‌ي منطقه از نفوذ حاج ناصر.ن در اداره كار تا سطح وزارت اطلاع داشتند. چند دوره خودش عضو شوراي اسلامي كار بود و اين دوره هم كانديد شده بود اما با مخالفت من و چند نفر ديگر از كانديداها كانديداتوري‌اش لغو شد. او بايستي در انتخابات نمايندگان كارفرماها شركت مي‌كرد نه كارگري.

   روز انتخابات چند نفر را مامور كرده بود تا آرا را به نفع كانديداهاي مورد نظر حاج ناصر بنويسند. دو نفراشان را به فاصله‌ي يك ساعت به مامور نيروي انتظامي حاضر در محل معرفي كردم. و وقتي متوجه اين عمل شد، طرف را با خشونت تمام بيرون انداخت. اما در آن منطقه كه بيسوادي بيداد مي‌كرد بازهم از افراد حاج ناصر شروع به راي نوشتن براي بيسوادها كردند. به نماينده‌ي وزارت كار اعتراض كردم و از اين بي‌عدالتي فرياد كردم اما ايشان با متانت تمام گفتند: " اگر حاج‌ناصر انتخابات را تاييد كند مورد تاييد ما هم هست و اگر رد كند رد خواهد شد". آن وقت دانستم كه حاج ناصر چرا به من چك سفيد‌ امضا شده مي‌داد! به هر حال انتخابات بعد از تاييد حاج ناصر و باقي كوره‌داران به تاييد وزارت كار هم رسيد و در مقابل اعتراض بنده مقرر شد در روز تصميم گيري در مورد حقوق و دستمزد من به عنوان نماينده‌ي كارگران! در جلسه‌ي شوراي اسلامي كار و نمايندگان كارفرمايان و اداره‌ي كار شركت كنم. اما هرگز مرا به جلسه دعوت نكردند و سال بعد كه با رشد انفجاري قيمت آجر و راكد ماندن دستمزد كارگري، اعتصاب كارگري باشكوهي شكل گرفت به آنها گفتم: اگر از ابتدا با جامعه‌ي كارگري تعامل مي‌كرديد، اكنون مجبور به اين كار نمي‌شديد.  اعتصاب باشكوهي بود. يك اتحاد كم‌نظيركه بزرگترها مي‌گفتند حوالي دهه‌ي چهل يكبار اتفاق افتاده است برخي از مغازه‌دارها هم حمايت كردند و با مناطق ديگر مثل خاتون آباد و قرچك و شمس‌آباد هم تبادل خبر مي‌كرديم. سه هفته طول كشيد و به غير برخوردهاي نيروي انتظامي كه به تحريك ارباب كوره‌ها ، كارگرها را  به زور مجبور به كار مي‌كردند اتفاق ناخوشايندي پيش نيامد. هر كدام از كارگرها هم كه اعتصاب را مي‌شكست با يك تعامل خوب راضي مي‌كرديم كه به باقي كارگرهاي در حال اعتصاب بپيوندند. آقايان عليرضا محجوب و ابراهيم باي سلامي نمايندگان ششمين دوره‌ي مجلس شوراي اسلامي از تهران و خواف و رشتخوار،  براي بررسي وضعيت آمدند و وقتي متوجه شدند كه درخواست ما صرفن صنفي است و هيچ ارتباطي با حوادث 18 تير – در عين همزماني – ندارد و تمام برخوردهاي بي‌منطق و خشن نيروي انتظامي با كارگران منطقه بي‌دليل بوده است، از من خواستند تا رسيدن به خاسته‌هايمان – دستمزد متناسب، محل استراحت مناسب  و بهداشتي و خدمات و سرويس دهي سازمان تامين اجتماعي – به اعتصاب‌امان ادامه دهيم. هرچند بيشتر هدف‌هايي كه در شوراي اسلامي كار دنبال مي‌كردم با اعتصاب حاصل شد اما بعد از تثبيت دستمزدها و آرام شدن اوضاع عذر مرا خواستند و در آن منطقه هيچ‌گاه به من كار ندادند.

  تحصيل: دو بار در دانشگاه ثبت‌نام كرده‌ام اما به دلايل زيادي ياراي ادامه تحصيل نداشتم.

   تا در دهياري مشغول كار شدم. از ترس اينكه مبادا از بي لياقتي مجبور به ترك دهياري شوم تا آخرين توان‌ام را در دهياري خرج كردم. عرصه‌ي دهياري و دهيار بودن مرد مي‌خواهد! از يك سو با مردم روستا طرف هستي ، مردمي كه بيش از 40 سال است كسي به آنها نگفته كجا خانه بساز و كجا نساز و، هيچ كس از روي دانش براي آنها كاري انجام نداده و همه‌ي كارهايي كه در روستا انجام گرفته يا از روي ترحم بوده و يا به جز آسيب دردي از دردهاي مزمن روستا كم نكرده است. از سوي ديگر با شوراي روستا طرفي، اگر كوتاهي كني بدون فوت وقت جانشين برايت معرفي مي‌كنند. از اين دو مهمتر با سيستم بخشداري طرفي كه بايد دستورات‌اش را بي‌چون و چرا اطاعت كني و در جايي كه بخشداري فرمان دهد جاي هيچ بحثي نيست. برابر قوانين دهياري و شوراي اسلامي، كار دهياري را پيش مي‌بردم. حقوق دهياري نمي‌تواند يك دهيار را تامين كند به همين خاطر بيشتر دهيارها شغل دوم و حتي سوم هم دارند اما من بي‌نوا زير همين يكي هم خابيده بود و گاهي اوقات روزها كه به كارهاي روستا و پي‌گيري در ادارات شهر مي‌گذراندم و  شب‌ها هم در دهياري مي‌ماندم تا بخشي از كارهاي دهياري را انجام دهم. يكبار اين در دهياري ماندن سر اختلاف‌‌ام در مورد سرشماري سال 85 بود كه روستا دچار خسارت زيادي شد ، روزها  را به همراه گروه مشاوران دهيار به در خانه‌ها مي‌رفتيم و مشخصات فردي افراد را ار روي شناسنامه و كارت ملي ثبت مي‌كرديم و من شب‌ها در دهياري مي‌ماندم و آمار روستا را كه برداشت كرده بودم وارد سيستم مي‌كردم تا براي سازمان آمار، مدارك مستدل داشته باشم. اما هيچوقت فكر نمي‌كردم كه اين تلاش‌ها نخواهد توانست تغييري در آمار روستا صورت دهد و آن خطاي بيست و پنج درصدي سازمان آمار را به فكر وادارد.

      به هر حال سال اول به عنوان دبير دهياران بخش مركزي انتخاب شدم و تا كنون اين دبيري به قوت خود باقي مانده‌است. سال بعد دهيار نمونه‌ي استان در سطح مديريت پسماند و دهيار برگزيده‌ي شهرستان در زمينه‌ي حفاظت از منابع طبيعي شدم. سال بعد به عنوان يكي از پنج محيط‌بان منتخب سازمان حفاظت از محيط زيست استان همدان مورد تقدير قرار گرفتم – هر چند در مراسم مذكور به علت شكستگي استخوان پا حاضر نبودم و جايزه را يكي از دوستان‌ام به نمايندگي از جانب من گرفت – اما سال 87 و 88 به خاطر اختلاف عميق با بخشداري مركزي شهرستان داستان به گونه‌ي ديگري پيش رفت. هرچند در انتخاب هيات مديره‌ي تعاوني دهياران بخش مركزي با بيشترين راي به عنوان رييس هيات مديره انتخاب شدم.

    و اما مشكل از آنجا آغاز شد كه زميني خارج از طرح هادي روستا تفكيك شد و بخشدار محترم پيش از پرداخت عوارض آن، تفكيك را به رسميت شناخت و اين عامل اختلاف تا به امروز ادامه يافته است. هر چند ايشان با تردستي تمام اين اختلاف را به حوادث تلخ و بي‌ثمر كشور دوخت اما  - گوش شيطان كر - دارد كارها به مسير واقعي باز مي‌گردد. بعد از اينكه ايشان ذهن شوراي تامين را به بيراهه برد و در روز انتخابات رياست جمهوري دهم مرا توسط اطلاعات دستگير كرد، دستور عزل مرا نوشت اما شوراي روستا با اين دستور يكجانبه و غيرقانوني مخالفت كرد تا اينكه مرا به جرم اخلال در امر انتخابات محاكمه كردند و تبريه شدم اما بخشدار كه اين تنها فرصت را سوخته مي‌ديد بر روي دستور عزل تكيه كرد. در استانداري و وزارت كشور نسبت به اين عزل غيرقانوني اعتراض كردم كه اين دو مرجع هم بر غيرقانوني بودن آن تاكيد كردند اما بخشدار حاضر به پذيرش قانون نيست  و در فكر طراحي بازي جديدي است. در ديوان عدالت اداري شكايت كردم و ديوان به نفع دهياري راي صادر كرد.

 راي ديوان  عدالت يك اشتباه تايپي داشت و براي اصلاح آن‌هم درخواست اصلاحيه نوشتم كه بعد از چند ماه اين دادخواست هم به نتيجه رسيد و راي اصلاحي هم رسيد اما بي‌اثر! يكي از پرسنل بخشداري از من پرسيد:" ضمانت اجرايي راي ديوان عدالت چيست؟" جوابي نداشتم، كسي هست مرا راهنمايي كند؟

   اما برنامه‌ي جديد بخشدار اجرا شده بود. من به اتهام تخلف مالي اخراج شدم. و نامه‌ي مذكور در مسجد روستا در ميان جمعيتي كه براي مراسم ختم قرآن دعوت شده بودند  خوانده شد. در هيچ مرجعي اين اتهام اثبات نشده بود كه هيچ! اصلن مطرح هم نشده بود!

    در دادگاه از بخشدار و خواننده‌ي نامه كه رييس قبلي شوراي روستا و عضو كنوني شوراي روستا، بخش و شهرستان و يكي از مالكين زمين مورد اختلاف دهياري با بخشداري نيز هست شاكي شدم. خواننده‌ي نامه در دادگاه به خاطر اظهارات‌اش مبني بر اينكه : "من بيسوادم و بخشدار از من خواسته تا اين نامه را بخوانم" منع تعقيب شد و پرونده براي رسيدگي در مورد تخلف بخشدار به دادگاه همدان رفت. زيرا در دادگاه شهرستان احتمال اعمال نظر پرونده‌ي مديران وجود دارد بنابراين راي عدم صلاحيت خورد و به دادسراي همدان رفت. مراحل رسيدگي پرونده در حالي در حال انجام بود كه با نامه‌هاي بي پايه و بي‌بنياد بخشدار به دواير مختلف هسته‌ي گزينش استانداري مرا مورد بررسي صلاحيت قرار داد و از من خواستند كه استعفا كنم . زماني كه دليل خواستم گفتند: " چون بخشدار از تو خوش‌اش نمي‌آيد"! نپذيرفتم و آنها هم بدون آنكه كلمه‌اي از من سوال كنند مرا رد صلاحيت كردند. به سرپرست هسته‌ي گزينش استانداري گفتم با اين تفاسير من به بچه‌هايم وصيت مي‌كنم كه اگر به آنها رشوه پيشنهاد شد حتمن بپذيرند زيرا پدرشان به خاطر نگرفتن رشوه اسير شد. پرونده‌ي بررسي صلاحيت من به وزارت خانه رفته است زيرا دوبار توسط هسته‌ي گزينش استانداري همدان رد صلاحيت شده‌ام!

  دادگاه همدان هم حكم محكوميت بخشدار را صادر كرد از سويي وقتي از پي‌گيري يك زمين‌خاري ديگر در سيرجان توسط يك روحاني جسور مطلع شدم و از نحوه‌ي حمايت رهبر انقلاب از ايشان با خبر شدم بر آن شدم تا از اين ظرفيت قانون اساسي هم براي مقابله با اين تخلف استفاده كنم. نامه‌اي براي رهبر انقلاب تنظيم كردم و با تمامي ضمايم لازم ارسال كردم و در نامه مذكور اشاره كردم اگر هيات بررسي تخلفات اداري استانداري همدان مرداد ماه سال 88 به شكايت شوراي اسلامي از بخشدار رسيدگي مي‌كرد دامنه‌ي يك تخلف كوچك تا به اين حد گسترده نمي‌شد و چه بسا متخلف تا اين حد جسور نمي‌شد كه هم خود و هم ديگران را به دردسر بياندازد و مديريت يك روستا را دچار مشكل‌هاي متعدد كند و يك بخشداري را محدود به پرونده‌سازي براي يك دهيار كند.

   يك سال از دستور عزل مي‌گذرد  و 6 ماه هم از راي ديوان عدالت مي‌گذرد اما كسي به راي ديوان عدالت اعتنا نمي‌كند. يكسال است كه حساب دهياري به دستور بخشداري مسدود شده است. يكسال است كه حقوق دهيار پرداخت نشده است و دهياري در حالت تحريم اقتصادي به تمام وظايف و گاهي فراتر از وظايف خود! رسيدگي كرده است.

 به راستي صداقت من در نگرفتن رشوه به چه دردم خورد؟

 پاورقي:

http://naserkarami.blogfa.com/post-399.aspx

 

http://www.aebadi.com/archives/815

راي ديوان عدالت در مورد عزل غيرقانوني دهيار

   در پي قانون شكني‌هاي پي در پي بخشدار شكايت در ديوان عدالت مطرح و منجر به صدور راي زير گرديد كه در آن به جاي شوراي اسلامي و دهيار رسول‌آباد سفلي شوراي اسلامي و دهيار وهنان درج شده است. رای دیوان عدالت. در شكايت بعدي از ديوان عدالت تقاضاي اصلاح راي فوق را مطرح كردم و منجر به صدور راي زير شد رای اصلاحی دیوان عدالت. اما مسيله باز هم به اينجا ختم نشد و دفاع استانداري از بخشدار متخلف با قدرت بيشتري ادامه يافت و از بين بيش از 500 دهيار استان همدان! پرونده‌ي گزينشي مرا مورد بررسي صلاحيت مجدد قرار دادند و بدون كلمه‌اي پرسش رد صلاحيت شدم. البته قبل از آن از من خواستند تا استعفا كنم، نگرفت! از شورا هم خواستند تا دهيار معرفي كنند و وقتي با مخالفت شورا روبرو شدند رد صلاحيت تنها ابزار اين حمايت بي‌دريغ بود.

   كسي مي‌داند چرا تا اين حد اين حمايت ادامه يافت؟

روشنایی معابر

    در شهرها نمی دانم چه کسی مسول روشن نگهداشتن معابر است. شهرای یا شرکت برق؟ اما در روستا با وجود اینکه در شرح وظایف دهیاری پیش بینی شده است اما اکنون دهیاری ای که یارای این کار را داشته باشد حداقل در شهرستان و استان ما نیست - اگر یافتید ما را هم خبر کنید! -

 پیمانکار اداره برق لامپ‌هاي سوخته را با لامپ سالم - از نوع كم مصرف - تعویض می‌کند اما تا زمانی که دهیاری بر این تعویض نظارت نداشته باشد رقم درستی ارایه نمی‌شود و همواره نارضایتی اهالی را در پی دارد اما این‌بار از شورا خواستم که تا تایید دهیاری نباشد رقم لامپهای تعوبضی را گواهي نکند. چونكه شرکت برق هم با همان تایید شورا رقم کارکرد پیمانکار را پرداخت می‌کرد.

   به هر روی اين بار شوراي اسلامي پذيرفت و اجازه داد تا دهياري بر اين تعويض لامپ نظارت داشته باشد و خودشان هم در این پی گیری کمک نمودند. سه بار نامه نگاری و چهار بار مراجعه به قسمت برق شهرستان بهار باعث شد که برای اولین بار این تعویض لامپ در سطح مقبولی انجام گیرد. البته در این مراجعات مکرر شورا به یکی از مسولین قسمت برق بهار گفت: بایستی برای هر لامپ یک بار به اداره مراجعه کنیم و یک نامه بنویسیم؟!

    براي اولين بار بيشتر معابر روستا روشن شد و نقاط تاريك كه پايه‌ي چراغ ندارند مشخص شد. البته در اين مرحله تعويض لامپ دهياري سيم برق و سرپيچ را تهيه كرد و اداره‌ي برق هم كه به روال سابق دستمزد پيمانكار را پرداخت مي‌كند. از رييس اداره‌ي عمليات هم خواستیم تا از اين تاريخ به بعد براي همه‌ي روستاها اين برنامه را - هماهنگی با دهیاری - اجرا كند تا هم رضايتمندي روستا نشينان از روشنايي معابر جلب شود و هم شمار لامپ‌ها با واقعيت همخواني داشته باشد.

اصل 103 قانون اساسی

به مناسبت نهم اردیبهشت، روز شوراها

اصل 103 قانون اساسی:

    استانداران‏، فرمانداران‏، بخشداران‏ و ساير مقامات‏ كشوري‏ كه‏ از طرف‏ دولت‏ تعيين‏ مي‏ شوند در حدود اختيارات‏ شوراها ملزم‏ به‏ رعايت‏ تصميمات‏ آنها هستند.

    اصل 7 قانون اساسی شوراها را از ارکان نظام دانسته و اصل 103 تمامی مدیران اجتماع را ملزم به عمل به مصوبات این شورا نموده است. 

   تا چه حدی مدیران جامعه‌ی ما به این مصوبات عمل می‌کنند؟ و در مقابل انتقاد شوراها انعطاف از خود نشان می‌دهند و  این نقد را بر می‌تابند؟

    بر اساس تبصره‌ی بند م ماده 68 قانون تشکیلات...؛ انتخاب و عزل و نصب دهیار بر عهده‌ی شورای اسلامی روستا است و مشخص است که مصوبات این شورا برابر اصل صد و سه  قانون اساسی کشورمان برای مجریان وزارت کشوری لازم‌الاجرا است.

   اما مدت یازده ماه است که بخشدار دهیار را عزل کرده و به تمامی مصوبات شورا روستای تاج‌آباد سفلی اعتنایی نمی‌کند، دهیار و رییس شورا را در هیچ جلسه‌ای دعوت نمی‌کند و کارهای عمرانی روستا را دچار وقفه کرده است.  به دستور استانداری و سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌ها در خصوص عمل به قانون دهیاری هم عمل وقعی ننهاد و رای دیوان عدالت هم در ارتباط با ابطال دستور بخشدار مبنی بر عزل دهیار، بی‌اثر ماند.

  آیا این رویه سبب سست شدن اجرای قوانین در کشور نمی‌شود؟

   تعطیل نمودن اصول قانون اساسی به نفع کیست؟

   مگر نه این است که اختیاراتی که قوانین کشور برای شوراها در نظر گرفته است می‌تواند مدیریت جامعه را در راستای حکومت مردم رهنمون شود؟

   یادمان باشد هر عملی که مدیری انجام می‌دهد غیر از آن تاثیر مستقیمی که در مدیریت جامعه دارد یک بازتاب قرینه‌ای هم در روند عمومی جامعه‌امان خواهد داشت، این بازتاب می‌تواند در شکل گیری آینده‌ی جامعه و  نحوه‌ی تصمیم سازی، قانون مداری، اعتماد عمومی و ... تاثیری دیرپا بر جای خواهد گذاشت.

  هرگاه که منافع لحظه‌‌ای یک فرد به منافع عمومی یک اجتماع ارجحیت داده شود، اعتماد عمومی آسیب می‌بیند و این آسیب دیدگی به سادگی قابل جبران نخواهد بود.

    به دلیل جوان بودن تشکیلات شوراها - سه دوره - هنوز جایگاه واقعی خود را نشناخته است و به جز استثناها، معمولن تالی و پیرو مدیران سیاسی هستند و اگر تضارب آرا اینگونه سرکوب شود به بلوغ این شورا امیدی نمی‌توان داشت.

سومين دوره شورا و چشمه اي از عملكرد شوراي شهرستان

    سومین دوره شوراهای شهر و روستا یک سال و نیم است که فعالند و برابر قانون شوراها از دل شورای روستاها شورای بخش و سپس شورای شهرستان. شورای استان و شورای استانها تشکیل می گردد که این آخری می تواند مصوباتی داشته باشد که در مجلس طرح و جزو قوانین کشور باشد؛ در شهرستان ما شورای شهرستان جلسات منظمی برگزار می نماید و این را به مرهون زحمات دبیر شورا آقای محمدی ( که شخصیت منظم و هوشمندی است) می باشد؛ از زمان شروع فعالیت شورای شهرستان در دوره سوم تا کنون بیش از ۵ بارجلسه عمومی با شرکت دهیاران و نماینده شوراهای هر روستا برگزار گردیده و هر بار یک یا چند مدیر شهرستان در جلسه حاضر بوده و به صورت شفاف مسایل و مشکلات روستاها بررسی می شود؛ آخرین جلسه عمومی شورای شهرستان روز پنج شنبه ۱۲/۱۰/۸۷ در مورد بررسی مسایل و مشکلات شبکه بهداشت و درمان و همچنین بررسی مسایل کشاورزی و خسارتهای ناشی از خشکسالی سال جاری برگزار گردید؛ به علت عدم حضور نماینده جهاد تنها به بررسی مسایل بهداشتی پرداخته شد و زمان برای بررسی همه مسایل هم به همه نرسید.

ادامه نوشته