سرآغازی بر یک حرکت فرهنگی
قصد نداشتم در مورد این موضوع به این زودی مطلبی بنویسم اما لطف دوستان وادارم کرد.
در مدتی که دنبال این برنامه بودم، محبتها دیدهام که مپرس! و نیز ثابت شده که برای فایق آمدن بر یک مشکل نباید منتظر ماند بلکه در حد مقدورات آغاز نمود و در طی مسیر مشکلات را حل نمود.
سه سال پیش بود که به یکی از دختر خانمهای روستا که سالها بود که از مقطع ابتدایی به بعد درس را رها کرده بود، پیشنهاد دادم ادامه تحصیل دهد، با اشتیاق پذیرفت و یکی از دوستاناش هم در همان آغاز به او پیوست، خانوادههایشان از هیچ تلاشی - در حد توان - برای موفقیت آنها فروگذار نکردند. سال 86 در آزمون جامع دورهی راهنمایی شرکت کرده و با موفقیت – معدل 18 – دورهی راهنمایی را پشت سرگذاشتند، سال 87 اول دبیرستان را کلاس درس مدرسهی روستا حاضر شدند و به صورت داوطلب آزاد امتحان دادند، حوزهی امتحاناشان در شهر بهار بود و مسولین برگزاری امتحانات نیز از هیچ تبعیضی در حقاشان فروگذار نکردند! و اگر توانمندی فردی آنها نبود در همان مقطع رها میکردند و عطای درس را به لقایش میبخشیدند، از دریافت پول اضافه گرفته تا تاخیر در ارایه سوالات و اشکال در تصحیح اوراق امتحانی... با این اوصاف باز با نمرات بسیار خوب قبول شدند و امسال هم به کمک مدیر دبیرستان روستا و همکاری احدی از مسولین آموزش و پرورش شهرستان – با وجود اینکه سناشان از حد مجاز بیشتر بود - اما به عنوان دانشآموز در دبیرستان روستایمان ثبتنام کردند و هماکنون در حال تحصیلاند و جزو نفرات برتر مدرسه نیز هستند.
از بین جمعیت 2300 نفری روستا کم نیستند.خانمهای سنین بین 18 تا 35 سال که یا بیسواد هستند یا در سطح ابتدایی تحصیل کردهاند،


این وبلاگ به بیان مسایل و گزارش مدیریت روستای تاج آباد می پردازد.