ده و دهياري

     در ايام عيد بود كه در يك حادثه رانندگي 3 نفر از اهالي روستا كه ساكن شهر هستند دچار سانحه رانندگی شده  يك نفر در دم جان سپرد و دو نفر ديگر در بيمارستان جان باختند، علي رغم تأسفي كه بابت جان باختن اين افراد خوردم مسائل زيادي به ذهنم خطور كرد، براي دفن در گورستانهاي شهرها نياز به جواز دفن است اما در روستا هنوز مديريت روستايي به اين جايگاه نرسيده كه اين مهم را انجام دهد، قسمتي از اين كار را ضعف تشكيلات دهياري باعث شده و قسمتي هم مربوط به باورهاي روستاييان است، از اولياء سه متوفي مذكور فتوكپي شناسنامه خواسته ام كه بعد از دو ماه از دفن آنها هنوز تحويل نداده اند و معلوم هم نيست كه تحويل دهند، تصور كنيد دهياري اجازه دفن ندهد! چه مي شود؟ اصلا باور كنيد اجازه دفن دست دهياري يا شورا نيست كه اين مجوز را صادر بكند يا نه، ممكن است برابر دستورالعمل باشد اما تا زماني كه باور اين قضيه شكل نگيرد ، ياراي اجراي آن در عهده هيچ دهياري نخواهد بود. گاهي اوقات شائبه مردن يا زنده بودن شخص بيمار هست اما دفن مي شود، گاهي پزشكي قانوني به دلايلي اجازه تدفين نمي دهد اما در روستا دفن مي شود، كه چند ماه پيش هم يك نمونه اش در روستا اتفاق افتاد،فردي ساكن شهر از اهالي روستا بود ، دفن شد اما دلیل مرگش مشخص نشد. شاید اگر تشکیلات دهیاری جدی گرفته می شد تا کنون راهی برای سامان دادن به آن هم پیدا شده و تبدیل به قانون می گردید