ده و دهياري

   در این هیاهو که در دنیای وب بر پاست گاهی و‌سایت‌های پرطمطراق و پر هزینه - که معلوم هم نیست از کجا ارتزاق می‌کنند شدیدترین انتقادها را با غیرمنصفانه‌ترین رویکردها از همه‌ی ارکان زندگی مردم گرفته تا اصول اولیه تعریف شده در چهارچوب حاکمیت نظام جمهوری اسلامی ایران را درج می‌کنند - مانند همین سایت های الف و تابناک و فارس نیوز و رجا نیوز و کلمه و ... - نمی‌دانم چرا گیر داده‌اند به این وبلاگ فکسنی ما که در هیچ جای این کره‌ی نه چندان گرد اینترت محلی از اعراب ندارد؟! هر روز به یک بهانه یکی اسیرمان می‌کند. یک بار در خانه‌ام را می‌گیرند، یکبار سیستم‌هایم را توقیف می‌کنند  - سیستم‌هایم با کش و نخ بستم‌شان، چون پیچ‌هایش همه در گذر ایام و چرخش‌های دست به دست تا به من رسیده همه ریخته و بیم آن می‌رود که هر آن زهوارش در برود - حالا هم که در حال محاکمه‌ام که چرا می‌نویسی؟! و حالا گیریم که بهت لطف شده و اجازه پیدا کردی بنویسی چرا انتقاد می‌کنی؟ و حالا که نوشتی چرا انتقاد می‌کنی و نظرت را می‌نویسی؟ ما که دل در گرو یک روستا بستیم و تمام هم و غم زندگی‌امان را گذاشته‌ایم که بلکه دردی از دردهای مزمن و پیشرونده‌ی این روستا کم کنیم چرا اذیت می‌کنید؟ نه حقوق کافی، نه اختیارات لازم، نه حمایت اصولی و ... ما که چیزی نخواستیم. چرا نمی‌گذارید با درد خودمان بمیریم؟