ده و دهياري

  روز عيد فطر به دعوت دهيار رفتم وهنان. روستايي است با ۱۴۸۶ نفر جمعيت كه در فاصله ۲۳ كيلومتري از مركز شهرستان بهار واقع گرديده و ما بين كوههاي كركس و يكي از قلل الوند به نام ارسلان كوه اسير است، اين روستا از نادر روستاهايي است كه هنوز شكل روستا دارد و با وجود استقبال ساير روستاهاي همجوار از وام روستايي و تغيير نا خوشايند ظاهر خانه هاي روستايي، اين روستا تا حدود زيادي از اين گزند به دور مانده است، شغل اصلي روستاييان باغداري است:گردو، آلو از ميوه هاي اصلي توليدي اين روستاست. در كنار باغداري و كشاورزي جزئي روستا دامداري نيز وجود دارد، اين را از فضولات داخل كوچه ها مي شه فهميد.همزيستي انسان و طبيعت تا بدانجاست كه پي ساختمان را بر روي سنگي نهاده اند كه بيشتر حجم سنگ داخل كوچه است.

 بر خلاف بيشتر روستاهاي اطراف كه دهياري توانسته است جايگاه خود در مديريت روستا را تا حدود زيادي تثبيت كند، روستاي مذكور به شيوه سنتي مديريت ميشود و در كنار آن نيم نگاهي هم به دهياري دارند. كوچه هاي باريك و پلكاني و خانه هايي كه تا نيمه از سنگ و ملات گل ساخته شده و بالاتر را با خشت خام ساخته اند.

    در ختان كهنسال گردو با بيش از دويست سال عمر نشان از قدمت روستا نيز دارند، زنان روستا در باغداري و برداشت محصول نقش اساسي دارند.